Selecteer een pagina

💔 Wat narcisme écht is

door | okt 2025 | Blog

En waarom het niet draait om grootheidswaan, maar om vernietiging vermomd als liefde

Hij zei dat ze zijn alles was, dat hij niemand zo diep had vertrouwd.
En dezelfde avond nog noemde hij haar ondankbaar, kil en gestoord.

De verwarring bleef als mist hangen in haar hoofd.
Hoe kon liefde zo wisselen tussen warmte en verachting?
Hoe kon iemand die haar recht in de ogen aankeek, zo overtuigend liegen, zelfs tegen haar gevoel?

🧠 Wat narcisme werkelijk is

Narcisme is geen teveel aan zelfvertrouwen.
Het is een leegte die gevuld wordt met controle.
Een constante honger naar bewondering, macht en bevestiging, niet om geliefd te worden, maar om bestaansrecht te voelen.

Een narcist leeft niet in relatie, maar in toneel.
Iedere scène heeft een rolverdeling:
De narcist is het middelpunt, het slachtoffer het middel om gezien te worden.

Een narcist houdt niet van zichzelf, hij houdt van het beeld en dat jij in hem gelooft.

De kern is angst.
Angst om kwetsbaar te zijn.
Angst om ontmaskerd te worden en om die angst niet te voelen, moet alles om hem heen worden gecontroleerd, gemanipuleerd, herschreven.

Liefde wordt een instrument, geen emotie.

💔 De gevolgen voor het slachtoffer

Voor de partner

Het begint subtiel.
Hij lijkt zorgzaam, complimenteus, vol aandacht, tot die aandacht verandert in toezicht, tot liefde verandert in schuld.

“Ik doe alles voor jou en dit is wat ik terugkrijg?”

Gaslighting wordt een dagelijks mechanisme.
Je herinnert iets, hij zegt dat het nooit gebeurd is.
Je voelt je gek, verward, schuldig.
Tot je op een dag jezelf hoort zeggen: “Misschien ligt het aan mij.”

Je verliest je zelfbeeld.
Je leeft op eieren, waakzaam voor elke stemverheffing.
Je lichaam is in constante staat van paraatheid en de liefde die ooit warm voelde, wordt het wapen waarmee je langzaam verdwijnt.

Voor het kind

Een kind in een narcistische dynamiek leert vroeg dat liefde voorwaardelijk is.
Dat genegenheid afhankelijk is van gedrag, en dat eerlijkheid gevaarlijk kan zijn.
Sommige kinderen worden bondgenoot: ze spiegelen de narcistische ouder om liefde te behouden, anderen worden zondebok: degene waarop frustratie en controle worden afgereageerd.

Beide rollen beschadigen diep, want in beide verdwijnt het kind als individu.
Er is geen ruimte voor eigen gevoelens, geen echte veiligheid.
Het kind leert: wie ik ben, is niet genoeg.
Later in hun leven dragen ze dit mee als onzichtbare overtuiging:
“Ik moet me aanpassen om geliefd te zijn.”

Voor de omgeving, vanuit de narcist

De buitenwereld ziet charme.
Een intelligente, betrokken, zelfverzekerde persoon.
Altijd de eerste die hulp aanbiedt, vriendelijk, rationeel, overtuigend.

De narcist beheerst het imago, hij wéét hoe hij overkomt.

“Hij lijkt zo aardig.
Zij zal het wel moeilijk maken.”

En zo wordt de omgeving onbewust bondgenoot.

Vanuit het slachtoffer

De partner, ouder of het kind dat de waarheid probeert te vertellen, stuit op ongeloof, stilte of afstand.

“Zo erg zal het toch niet zijn?”
“Iedere relatie heeft twee kanten.”

De omgeving wil geloven dat het meevalt, want de andere optie dat iemand met zulke ogen, zulke woorden, zulke kalmte daadwerkelijk kan vernietigen is te pijnlijk om te bevatten.

Zo raakt het slachtoffer niet alleen zichzelf kwijt, maar ook zijn of haar geloofwaardigheid.

🩺 De rol van de hulpverlening

Hulpverleners ontmoeten vaak eerst de charmante buitenkant.
De kalme toon, het redelijke verhaal, de weloverwogen zinnen.

De narcist presenteert zich als rationeel, weldenkend en verantwoordelijk.
Het slachtoffer daarentegen oogt emotioneel, vermoeid, verward, precies zoals iemand die jarenlang is ondermijnd en zo ontstaat het misverstand:

de dader lijkt de stabiele partij, het slachtoffer de instabiele.

Onwetendheid in de zorg wordt dan een verlengstuk van de mishandeling.

Wat er nodig is

  • Scholing in narcistische dynamieken en machtsmisbruik in relaties.
  • Gescheiden gesprekken: nooit met dader en slachtoffer samen.
  • Patroonherkenning: kijk naar herhaling, niet naar incident.
  • Langdurige nazorg: herstel duurt jaren, niet weken.
  • Trauma-geïnformeerde begeleiding: begrijp dat verwarring geen weerstand is, maar een symptoom.

🕊️ De nasleep

Na narcistische mishandeling blijft een stilte achter die moeilijk te verdragen is.
De wereld gelooft de charmante dader, het slachtoffer probeert het eigen hoofd opnieuw te leren vertrouwen.

Velen noemen het “verwerken”, maar wat overblijft is iets anders:
herleren wat écht is, leren dat liefde geen spel hoort te zijn en dat waarheid niet afhankelijk is van wie het het mooist vertelt.

 

Lieve groet,

Elena

0 reacties

Een reactie versturen

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *